Wie blijft, groeit
Vier voormalige trainees, één bedrijf, één decennium. Vandaag leiden ze internationale activiteiten, dragen ze verantwoordelijkheid en geven ze mede vorm aan DMK. Wat er van hen geworden is - en waarom ze gebleven zijn.

Eerst de opleiding. Daarna de continenten.

Egypte, Cuba, Senegal, de Verenigde Staten – en alles begon met een opleiding tot commercieel medewerker industrie bij DMK. Hoe Esra Özsoy de halve wereld tot haar werkplek maakte.

“Soms zit ik ’s ochtends achter mijn laptop, schrijf ik een mail naar West-Afrika terwijl ik tegelijkertijd een aanvraag uit Curaçao beantwoord – en denk ik even: hoe ben ik hier eigenlijk terechtgekomen? Het antwoord begint in augustus 2016 – met een opleiding tot commercieel medewerker industrie bij DMK. Ik was nieuwsgierig, open, maar voorzichtig. Niet uit angst, maar uit respect voor alles wat ik nog niet kende. Ik wilde eerst begrijpen voordat ik oordeelde of handelde. Die houding heeft me door alle afdelingen begeleid: logistiek, inkoop, HR, marketing, boekhouding, sales. Elke afdeling had een eigen taal, een eigen tempo. Ik nam alles in me op.” 

Coördineren. Prioriteren. 

“Na mijn opleiding werd ik direct overgenomen. Vandaag ben ik als Customer and Commercial Services Specialist Export de schakel tussen DMK en klanten in Afrika, het Midden-Oosten en Noord-, Midden- en Zuid-Amerika. Concreet betekent dat: wanneer een grote klant in de Dominicaanse Republiek verse zuivelproducten bestelt, zorg ik ervoor dat de juiste goederen op het juiste moment in de juiste haven aankomen – inclusief exportdocumentatie, douanevoorschriften, koelketen en klantcommunicatie. Ik coördineer, prioriteer en neem beslissingen. Geen enkele dag is hetzelfde. Precies dat wilde ik. Toen kwamen de jaren die niemand zag aankomen: de pandemie, de wereldwijde supplychaincrisis, gesloten havens en weggevallen routes. Een klant in West-Afrika wachtte op een levering die vastzat in de Middellandse Zee. We hebben plannen aangepast, alternatieve routes gevonden en de klant dagelijks op de hoogte gehouden – ook wanneer er geen goed nieuws was. Dat typeerde DMK in die periode: geen loze beloftes, maar volledige betrokkenheid. Binnen het team bepaalden we samen de prioriteiten in plaats van tegen elkaar te werken.”

Een turbo voor persoonlijke ontwikkeling. 

“Vandaag ben ik een ander persoon dan de vrouw die in 2016 voorzichtig haar eerste afdeling binnenliep. Ik neem beslissingen met rust en duidelijkheid. Ik ben veerkrachtig geworden – niet ondanks moeilijke periodes, maar dankzij die periodes. Mijn opleiding bij DMK was geen springplank naar iets anders. Het was het begin van wie ik vandaag ben.”

Wanneer DMK deel wordt van de familiegeschiedenis. 

Tien jaar in het bedrijf – maar de wortels gaan nog veel verder terug. Hoe Kirsten Cordes in de voetsporen van haar vader trad en tegelijk haar eigen weg vond.  

“DMK is geen bedrijf dat ik ooit toevallig heb leren kennen. Het maakt al zo lang ik me kan herinneren deel uit van mijn leven. Mijn vader werkt hier al meer dan dertig jaar. Dat heeft me gevormd. Ik begreep al vroeg wat er achter de schermen van een zuivelfabriek gebeurt, wat onderhoud betekent en waarom goed functionerende machines nooit vanzelfsprekend zijn. In augustus 2016 begon ik mijn opleiding tot mechatronicus – nieuwsgierig, gemotiveerd en klaar om verantwoordelijkheid te nemen zodra ik me daar zeker genoeg voor voelde. Dat moment kwam sneller dan verwacht. Na mijn opleiding werd ik aangenomen als industrieel monteur. Ik stelde storingen vast, werkte samen met collega’s aan oplossingen en leerde dat technische kennis alleen niet voldoende is. Betrouwbaarheid, duidelijke communicatie en inzicht in het grotere geheel zijn minstens zo belangrijk.” 

Elk jaar nieuwe uitdagingen. 

“Waarom ik gebleven ben? Omdat elk jaar anders voelde dan het vorige. Tijdens mijn opleiding legde ik de basis en ontdekte ik hoe belangrijk zelfstandig werken is. Als industrieel monteur kon ik die kennis verdiepen en ervaren wat het betekent wanneer een team elkaar echt ondersteunt in moeilijke situaties. Complexe storingen, onverwachte uitval, tijdsdruk – zulke situaties brengen mensen dichter bij elkaar. En van elke situatie ben ik gegroeid. Het werk binnen maintenance is technisch uitdagend, maar vooral de sfeer in het team zorgt ervoor dat je elke ochtend gemotiveerd begint. Dat klinkt misschien simpel. Maar dat is het niet.”

Verantwoordelijkheid en overzicht. 

“De grootste stap zette ik in mijn huidige functie. Als Key User en Specialist Maintenance draait mijn werk niet meer alleen om techniek, maar ook om organisatie, communicatie en het begrijpen van grotere processen. Ik analyseer wanneer machines onderhoud nodig hebben voordat ongeplande stilstand ontstaat. Tegelijkertijd ben ik de schakel naar de digitale systemen die ons onderhoud aansturen en ondersteun ik collega’s wanneer er problemen of vragen zijn. Het uitleggen en begeleiden betekent inmiddels net zoveel voor me als het technische werk. Mijn vader leerde me vroeg dat machines slechts zo goed zijn als de mensen die ervoor zorgen. Op een bepaalde manier voel ik me nu thuis in beide werelden.”

Van doolhof naar leidinggevende functie.  

Lukas Ringen begon helemaal onderaan – vandaag draagt hij verantwoordelijkheid als Head of Operations Controlling. Wat hem gevormd heeft, waarom hij gebleven is en hoe zijn functie in de loop der jaren compleet veranderde. 

Er is één beeld dat hij nooit vergeten is: een lange gang, veel deuren, een jonge man die probeert zijn weg te vinden – niet alleen letterlijk. Het was zijn eerste dag als trainee en hij had geen idee hoe hij ooit uit dat doolhof zou komen. Dat is inmiddels meer dan elf jaar geleden. Vandaag overziet Lukas Ringen als Head of Operations Controlling kostenstromen van miljarden euro’s – en wanneer hij terugdenkt aan dat eerste moment, klinkt hij als iemand die iets waardevols heeft gevonden.

Zeven afdelingen, één richting. 

Ringen volgde bij DMK een opleiding tot commercieel medewerker industrie. Hij begon bij grondstoffenmanagement, ging daarna naar accounting, werkte vervolgens op zeven of acht verschillende afdelingen en schreef zijn eindproject binnen HR. “Juist die wisselingen hebben me belangrijke ervaring gegeven,” zegt hij. Ze gaven hem na zijn opleiding het vertrouwen om hogere functies aan te nemen. “Ik werd voorbereid op het onbekende - en daardoor kon ik sneller verantwoordelijkheid nemen. Dat is vandaag nog steeds enorm waardevol voor me.” 
Het kantelpunt omschrijft hij heel precies: een project genaamd One Finance, ongeveer zes jaar geleden, bedoeld om de financiële afdeling sneller, moderner en meer businessgericht te maken. Tijdens dat project kreeg hij niet alleen inhoudelijke inzichten, maar ook de kans om een leidinggevende rol op zich te nemen, met mensen samen te werken en iets te creëren dat groter was dan zijn eigen takenpakket. “Toen groeide bij mij de beslissing om hier op lange termijn verder te gaan.” Geen grote woorden. Gewoon de rustige zekerheid van iemand die weet wat hij wil. 

Cijfers die richting geven. 

Head of Operations Controlling klinkt naar spreadsheets en budgetten. Vroeger was dat ook grotendeels zo: facturen controleren, cijfers invoeren, rapporten maken en achteraf analyseren. Vandaag is de functie totaal anders. Forecasts analyseren, budgetten plannen, besparingspotentieel identificeren, het management adviseren en initiatieven ontwikkelen om het bedrijf efficiënter te maken. “Wij leveren niet alleen data. We geven richting.” Zijn team beheert kosten van ongeveer drie miljard euro, inclusief grondstofkosten, en speelt regelmatig een rol in beslissingen met gevolgen van zes of zeven cijfers. Een voorbeeld: jaren geleden adviseerde zijn team op basis van data om een productieafdeling te sluiten. Vandaag adviseert hetzelfde team om die opnieuw te openen – vanwege veranderde marktomstandigheden en nieuwe data. “Dat laat zien hoe dicht we bij de echt belangrijke beslissingen staan.” 

600 mensen, één wave. 

Naast zijn werk organiseert Ringen de DMK Cup. Eén moment daarvan is hem bijgebleven: een spontane wave op de tribune. Zeshonderd mensen, één beweging, één team. “Op dat moment voelde je hoeveel energie ontstaat wanneer mensen samen ergens achter staan.” Dat neemt hij vanuit zijn vrijwilligerswerk mee naar zijn dagelijkse werk: de overtuiging dat grote uitdagingen alleen samen opgelost kunnen worden.   

Rustiger. Niet onverschilliger. 

“Vroeger probeerde ik het vaak iedereen naar de zin te maken – maar dat werkt niet,” zegt hij. Vandaag is hij rustiger, gestructureerder en beter in het loslaten van dingen die hij niet kan controleren. Wanneer zou het tijd zijn om het bedrijf te verlaten? “Zodra ik het gevoel heb dat ik geen invloed meer kan uitoefenen.” Maar zover is het nog lang niet. “Ik heb het gevoel dat we constant de goede richting op gaan – en dat geeft me energie voor alles wat nog komt.”

“We hebben meer kaasbakken nodig”

Vanessa Baumann wilde eigenlijk de bedrijfscommunicatie in. In plaats daarvan belandde ze in supply chain management – en vond daar precies wat ze altijd al zocht. 

Sinds ze zich kan herinneren organiseert Vanessa Baumann familiefeesten – en eigenlijk is ze daar nooit mee gestopt. Alleen de schaal veranderde. Het principe bleef hetzelfde. Vandaag is ze 34, en wanneer iemand vraagt waarom ze al bijna dertien jaar bij hetzelfde bedrijf werkt, komt ze steeds terug op hetzelfde beeld: veel losse onderdelen die samen één geheel vormen. Als alles klopt, is dat haar moment.   

Een andere weg dan gepland. 

In 2013 begon ze haar opleiding tot commercieel medewerker industrie bij DMK. Elke twee maanden een andere afdeling: sales, melkophaling, HR, marketing. Ze nam alles in zich op, schreef haar projectwerk binnen corporate communications en dacht daar haar plek gevonden te hebben. Na haar opleiding wilde ze daar blijven werken. Toen kwam er een aanwervingsstop. Als iemand die graag verbindt, uitlegt en vormgeeft, zag ze haar toekomst daar. Maar er kwam een andere functie vrij – binnen supply chain management. Het klonk als spreadsheets. Planningstabellen. Ze nam de baan aan. 

Wat logistiek echt betekent. 

“En al snel merkte ik dat mijn beeld totaal verkeerd was.” Modern supply chain management is volgens haar geen stille kantoorfunctie, maar een controlecentrum. Vanessa Baumann plant voorraden, stuurt goederenstromen aan, coördineert tussen planning en productie en organiseert welke orders wanneer draaien. Ze bemiddelt tussen fabrieken, sales en klanten wanneer prioriteiten moeten veranderen. In de kaasbusiness betekent dat: rijpingstijden bewaken, verpakkingsmateriaal tijdig regelen en, wanneer een partij langer rijpt dan gepland, klanten vinden die die nog goed kunnen gebruiken - bijvoorbeeld als geraspte kaas voor pizza’s of gratins. “Je bent allesbehalve een stille planner achter een bureau,” zegt ze. “Deze baan draait om communicatie.” Elke dag spreekt ze met expeditie, sales, kwaliteitszorg en productie. Letterlijk: er is bijna geen dag waarop ze niet aan het afstemmen, beslissen of improviseren is.  

Dromen over kaasbakken.

Hoe dicht het werk haar raakt, blijkt uit een verhaal waar ze nu om kan lachen. Aan het begin van haar tijd in supply chain management was er een tekort aan kaasbakken voor de rijping. Het probleem liet haar niet los. Op een avond viel ze op de bank in slaap en haar partner maakte haar wakker omdat ze in haar slaap mompelde: “We hebben meer kaasbakken nodig.” Al vroeg kreeg ze verantwoordelijkheid. In de kaasfabriek in Edewecht werd een nieuwe productielijn gepland – grote investeringen, strakke deadlines. Baumann coördineerde interfaces, bereidde data voor en hielp productie, materiaalbeschikbaarheid en capaciteit op elkaar af te stemmen. Voor sommigen zou dat overweldigend zijn geweest. Voor haar was het motivatie. 

Wanneer de wereld de koelketen beïnvloedt. 

Toen kwam de pandemie. Supply chains stokten, afzetmarkten verschoven, productieplannen moesten meerdere keren op korte termijn worden aangepast en verpakkingsmaterialen opnieuw worden ingekocht. Later volgden andere crises. Wanneer een containerschip vastligt in het Suezkanaal of invoerheffingen van de ene op de andere dag stijgen, voelt ook een Duits kaasbedrijf dat. Levertijden verschuiven, kosten stijgen en plannen moeten opnieuw worden bedacht. “Geopolitiek is niet abstract,” zegt ze. “Het belandt bijna direct op mijn bureau.”  

Waarom ze blijft. 

Dertien jaar. Eén bedrijf. Waarom? “Omdat mijn functie zich voortdurend heeft ontwikkeld en nooit eentonig werd,” zegt Baumann. “Omdat ik word uitgedaagd, verantwoordelijkheid krijg en mezelf steeds verder kan ontwikkelen.” Ze voelt zich gewaardeerd bij DMK. En ze heeft het gevoel nodig dat ze iets kan betekenen. Precies hetzelfde gevoel dat ze als kind al had wanneer ze familiefeesten organiseerde - dat moment waarop alles samenkwam en iedereen zich goed voelde. Alleen organiseert ze vandaag geen privéfeesten meer. Maar supply chains. Over de hele wereld.