Mevrouw Appelhoff, wat verwachten jonge mensen vandaag van een werkgever – en wat wilden ze vroeger?
Tien jaar geleden draaide ontwikkeling vooral om carrière maken. Wie solliciteerde, vroeg naar de volgende stap. Vandaag vragen kandidaten eerst: wat doet dit bedrijf eigenlijk? Waar staat het voor? Kan ik me ermee identificeren? Dat klinkt misschien softer, maar dat is het niet. Het is juist concreter. De generatie die nu bij ons binnenkomt, stelt hoge eisen – aan waarden, flexibiliteit en zingeving. En ze zoeken bedrijven vooraf op: via Google, Instagram en reviews. Als een bedrijf niet authentiek is, valt dat snel op.
Wanneer u over zingeving spreekt: waar zijn sollicitanten precies naar op zoek?
Ze willen weten of hun werk betekenis heeft. Niet in een groot filosofisch opzicht, maar heel praktisch: maakt wat ik hier doe daadwerkelijk verschil? Bij DMK is dat tastbaar. Wij voorzien mensen elke dag van voeding – melk, kaas, yoghurt, producten die in vrijwel iedere koelkast staan. Dat is geen abstracte belofte, maar dagelijkse realiteit. Voor veel jonge mensen is dat relevanter dan een bedrijfswagen of gratis fruit op kantoor.
DMK gebruikt de slogan “Wij voeden mensen” – dat klinkt op het eerste gezicht een beetje als een marketingzin uit een glossy brochure.
Zo’n slogan werkt alleen als hij waar is. En bij DMK is dat ook zo. Wat mij echt blij maakt, is dat nieuwe medewerkers ons steeds teruggeven dat het beeld dat we tijdens sollicitatiegesprekken schetsen overeenkomt met de werkelijkheid die ze daarna ervaren. Dat is het mooiste compliment dat we kunnen krijgen – en tegelijk de strengste maatstaf waarop we beoordeeld worden.
Hoe is de opleiding concreet veranderd?
Twintig jaar geleden veegden trainees erven schoon en deden ze klusjes waar niemand anders zin in had. De toon was autoritair. Elkaar tutoyeren was ondenkbaar. Vandaag zie ik onze trainees als mensen die ideeën meebrengen – en ook de moed hebben om die uit te spreken. Een trainee optimaliseerde bijvoorbeeld ons recruitmentproces als onderdeel van haar eindproject. Ze ontdekte een handmatige stap waarbij contractgegevens nog steeds in Word-documenten werden overgetypt en doorgemaild – foutgevoelig en tijdrovend. Samen met onze IT-support ontwikkelde ze een geautomatiseerde oplossing. Vandaag kunnen we ons nauwelijks voorstellen dat ooit anders gedaan te hebben. Trainees kunnen bij DMK dus heel snel écht impact maken.
”Wie vandaag instapt – en wat de nieuwe generatie beweegt”
Dus weg van alleen maar trainee-lof en richting echte verantwoordelijkheid?
Precies. En dat is geen uitzondering. We zien dat het aantal interne sollicitaties de afgelopen jaren sterk is gestegen, omdat mensen merken dat ontwikkeling en beweging echt mogelijk zijn. Een collega begon ooit in HR-administratie en leidt nu IT-projecten. Iemand uit mijn eigen team wilde iets nieuws leren – samen hebben we eraan gewerkt dat ze zich kon ontwikkelen tot HR Business Partner. Het was niet eenvoudig om een goede medewerker los te laten. Maar ik was trots. Voor mij is dát leiderschap.
U spreekt veel over ontwikkeling. Bedoelt u promotie – of iets breders?
Beide. Maar vooral: persoonlijke groei. Ons StepUp-programma heeft medewerkers begeleid die ooit begonnen als specialist en vandaag complete locaties leiden. Soms passen de diploma’s op papier niet honderd procent – en toch geven we mensen die kans. Omdat persoonlijkheid belangrijker is dan het perfecte cv.
Wat is er veranderd voor ouders – en wat zegt dat over DMK?
Toen mijn broer, zus en ik klein waren, werkte mijn moeder parttime – niet omdat ze dat wilde, maar omdat er simpelweg geen andere mogelijkheden waren. De verwachtingen rond gezinsrollen waren anders en de structuren ontbraken. Vandaag beschikt het hoofdkantoor van DMK over een ouder-kind-kantoor dat zowel door moeders als vaders wordt gebruikt wanneer opvang uitvalt. Thuiswerken is geen uitzondering meer, maar een normaal hulpmiddel. Mijn dochter plant tijdens schoolvakanties regelmatig een dag in waarop ze met mij meegaat naar het werk. Ze houdt van het gebouw. Ze houdt van curryworst met friet in de kantine. En inmiddels weet ze ook precies waar de ijsvriezer in de office-keuken staat.
Waar let u op wanneer u een sollicitant ontmoet?
Iemand die echt wil meebouwen aan het bedrijf – en niet alleen een baan volgens het boekje wil uitvoeren. We hebben mensen nodig met ideeën én de moed om die door te zetten. Dat begint bij trainees en stopt niet bij leidinggevenden. Het vraagt geduld om jezelf binnen een bedrijf te ontwikkelen en ook lastigere fases door te maken zonder meteen te willen vertrekken naar een andere werkgever. En juist dat geduld zie ik bij jong talent. Ze zien het grotere geheel. Hun eigen perspectieven binnen het bedrijf en de mogelijkheid om te groeien. Dat is een enorme motivatie.
